.
..
...
หายไปนาน ...
จนเกือบลืมไปแล้วว่าบางอย่างที่นี่...
ยังรออยู่
....
วันที่ 17 ธันวาคม 2547
.
..
...
คือเมื่อวานนี้ของสามปีที่ผ่านมา..
คือเมื่อวานนี้....ที่เราได้รู้จักกัน
.
.
เมื่อวานนี้ วันที่ 17 ธันวาคม 2549
.
..
...
คือเมื่อวานนี้....ที่เป็นปัจจุบัน
คือเมื่อวานนี้....ที่ฉันไม่มีเธอ
ห่างกันมา......ยังไม่นาน
ไม่นานพอที่จะทำให้ฉันลืมใครบางคนได้.....
.
..
......
.
ถ้าหากในแต่ละวันมี 24 ชั่วโมงเหมือนทุกๆวันบนโลกนี้
จะพอมั้ย??...กับการที่เราจะต้องทำอะไรหลายๆอย่าง
.
..
...
คงเพียงพอสำหรับคนบางคน...
แต่อาจจะน้อยไปสำหรับใครอีกหลายๆคน
.
.
เวลาแต่ละนาที ผ่านไป...คนเราคิดอะไรกันบ้าง...
เวลาของฉันผ่านไป...เร็วบ้าง....ช้าบ้าง....เคลื่อนที่ตลอด
บางที่ก็เหนื่อยกับอะไรที่ต้องรีบเร่ง......ทรมาน
รู้สึกดีกับบางครั้ง...ที่ได้ทำอะไรเรื่อยๆ...เฉื่อยชา
.
..
...
ฉันคิดว่า....มันเป็นการดี....ที่เราลองทำอะไรช้าๆดูบ้าง
ใช้เวลาคิดกับมัน...หมายถึงสิ่งที่เราทำ....ให้มากหน่อย...
.
..
คงจะดี...
.
..
** ว่าไปแล้ว...ฉันคงคิดมากไป
โดยเฉพาะการที่เอาเวลาส่วนหนึ่งในเวลาทั้งหมดที่โลกมอบให้
เพื่อคิดถึงใครคนหนึ่ง...คนที่ไม่เคยรู้....และสนใจอะไรกับความคิดถึงของฉัน
ยินดีเสมอ...ที่จะสละเวลาส่วนนี้
.
..
อาจไม่มีความหมายสำหรับคุณ....แต่มันคือคุณค่าที่ยิ่งใหญ่สำหรับฉัน
..
.
คิดถึงคนที่ไม่เคยคิดถึงฉัน
คิดถึงคนที่คิดถึงคนอีกคนหนึ่งอยู่ตลอดเวลา
คิดถึงแม้รู้ว่าไปไม่เคยถึง...
หวังว่าเราจะกลับมาเจอกันใหม่...ไม่ว่าจะเมื่อไหร่....ก็ตาม
.
..
...
.....
.
..
...
edit @ 2006/12/18 10:50:36
edit @ 2006/12/18 10:53:04
edit @ 2006/12/18 10:57:24
